niCH'z กัลแระกัลล์ รักตลอดไป

"ทุกเรื่องราว ที่เข้ามา ที่เจ็บและช้ำ จนทำให้ฉัน มีน้ำตา.. แม้ว่าทรมานเท่าไร ฉันเรียกมันว่าความเสียใจ.."

            ฟังเท่าไรก็ซึ้งเท่านั้น เราไม่รู้ว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้นกับชีวิตที่วันๆดูเหมือนจะมีแต่ความสับสนวุ่นวาย ตอนนี้เพื่อนดูเหมือนจะสำคัญกับชีวิตที่สุดรองลงมาจากพ่อแม่ ด้วยความที่เราเอง เป็นคนที่ชอบตามใจคนอื่นมากๆ เราทำมากเกินไปหรือเปล่า จนทำให้ "เขา" กลายเป็นคนไม่ดีไป

            อย่าร้องไห้.. เพราะตัวฉันนั่นเองที่ทำให้เธอเป็นคนแบบนี้ ฉันไม่ดี ที่ทำให้เธอทุกอย่างแม้ว่ามันจะขัดหูขัดตาฉัน หรือ ทำให้คนอื่นต้องร้องไห้

            ฉันอยากร้องไห้ ฉันเก็บความรู้สึกนั้นมาตลอด ฉันเป็นทาสเธอเหรอ ที่ต้องทำให้เธอ ฉันรู้เพราะเมื่ออดีต ฉันเคยสั่งคนอื่นมามาก แต่พอวันนี้ ฉันโดนเธอสั่งเอาบ้าง ถึงรู้ว่าความรู้สึกของคนที่ไม่อยากทำแล้วต้องทำมันเป็นยังไง

            ...

            เราควรเลิกยุ่งกับเธอสินะ

            พอเหอะเรื่องราวแบบนี้ เราไม่ได้อัพนานมากๆเลยเพราะว่างานเข้าครับพี่น้อง อย่างยิ่ง โรงเรียนเราอาจารย์ใหญ่คนใหม่มานี้โคตรเข้มเลย เรื่องผมคนที่ซอย สไลด์โดนทำทัณฑ์หมดแล้ว ดีนะที่เราไม่ไปสไลด์ไม่งั้น เสียเวอร์จิ้นชัวร์ คุณครูก็โหดมาก เราไม่มาแล้วงานไม่ได้ส่งจะว่าไหมก็ไม่รู้ เดี๋ยวนี้ไม่อยากเขียนภาษาวิบัติแล้ว เข้าไปดูสเปซบางคนมาวิบัติจนไม่เหลือเค้าโครงเดิม อ่านยากจริงๆ

            อยากไปดูหนังเรื่องรักแห่งสยามกับผีกระชากหัวจริงๆ 55+ ชื่อเรื่องตั้งมาได้ไม่ดูคำผวนบ้างเนอะ ผ่านการเซ็นเซอร์มาได้ยังไงเนี่ย อยากจะบ้าตาย จะสยองกลายเป็นขำไปซะอย่างนั้น ครับท่าน ^^

            อ๊ากกก วิบัติจนได้นะดรีม =[]= อยากดูรักแห่งสยามคร่า ~ เข้าวันที่ 22 แล้ว มาริโอน่ารักจังเลย ดูรูปเด้ เพื่อนๆ อ๊ากก *-*

มาริโอ คนเสื้อฟ้าอ่ะ

โรแมนติกจัง

อยากถามจริงๆว่า เบื่อไหม กับการที่ต้องไปเชื่อฟังคนอื่น เพราะเหตุผลเพราะว่าตัวเอง..เป็นคนขี้เกรงใจ ไปถามเพื่อน เขาก็บอกว่าอย่าไปยอม ถ้าเกิดว่าคนนั้นสั่งอะไรที่ใจเราไม่อยากจะทำ มันแล้วแต่กรณีหากเป็นการตักเตือนการรับฟังบ้างอาจไม่ใช่ปัญหา แต่เรื่องความคิดต่างๆนี่สิ ฉันไม่รู้ตัวเองเป็นอะไรทำไมต้องไปตามใจคนอื่นด้วย ไม่รู้สิมันพูดไม่ถูก เพียงแต่เกิดความไม่พอใจอยู่ข้างใน จะระบายกับใคร ไม่มี.. ตรงนี้เหมือนเป็นที่ว่าง ให้คนบางคน ได้ระบายบางสิ่งออกไป ทั้งๆที่คนที่ฉันพูดถึงนั้นไม่มีวันรู้อะไรเลย แต่มันก็ดีใจนะ ที่มีโอกาสระบายบางสิ่งออกมา ไม่เก็บกด ความเครียดไว้ข้างใน บางทีเราทำทุกอย่างให้เขา จริงใจมากๆ แต่ว่าเขาก็ไม่เห็นค่าหรอก สนใจแต่ตัวเอง พอมาเรื่องของคนอื่นทีก็เออออห่อหมกไปไม่สนใจอะไรสักอย่าง คุ้มแล้วเหรอที่ต้องเอาตัวเองไปช่วยเหลือ ไม่ได้หวังผลตอบแทนนะ แต่อยากรู้ว่าทำไมทำกับเราแบบนี้ .. บอกกับตัวเอง ลุกขึ้นสู้เถอะ..อย่ากลัว เขาเป็นใครเราถึงต้องไปยืนกลัวแล้ววันๆฟังแต่คำสั่งไร้สาระ เชื่อใจตัวเองสิ อยากทำอะไรทำเลย งานจะพังเพราะเชื่อคนอื่นมากเกิน ไม่ทำตามที่ใจเรียกร้อง